همه ی مردها « بد » نیستند ...
خانم معلم |
سه شنبه, ۶ فروردين ۱۳۹۲، ۱۰:۰۳ ق.ظ |
۱۱ نظر
( این متن حتما خوانده شود . پست در ارتباط با این نامه نوشته شده است . )
متن را تا به آخر و با دقت خواندم . در حین خواندن امد و نگاهی به من انداخت ، کمی مکث کرد و رفت . به او توجهی نکردم تا حس کند برای چیزی که به من داده بخوانم ، اهمیت قائلم . تمام چیزهایی که نوشته شده بود به نظرم درست بود . اما ...
یاد حرف هایی افتادم که به فریبا زده بودم . دخترِ آرامی که تازه در موسسه ای مشغول به کار شده بود و با اینکه قرار دادی بود ، اما همکاران دختری که داشت ، امانش را بریده بودند و پشت ِ سر ِ هم برایش پاپوش درست می کردند . وقتی داشت از انها برایم میگفت به او گفته بودم : دعا کن زودتر شوهر کنند !!
مردها ، آنقدر « بد » نیستند . مثل آن ایمیلی که شاید همه خوانده باشند به درد حمل زباله ، بلند کردن اشیا سنگین ، تعمیر وسایلی که خراب شده اند و ... می خورند .
حتی یک سال که با همکارانم به مشهد رفته بودم ، یکی از کسانی که همراهم بود و ازدواج نکرده بود میگفت : دلم میخواهد یک دست مردانه گاهی پشتم را ماساژ بدهد !! و من هیچ وقت به این موضوع و به این نیاز فکر نکرده بودم !!! ...
مردها انقدر هم « بد » نیستند . اما اگر بخواهند بد بشوند کاملا امکاناتش !! را در اختیار دارند . مخصوصا که اطاعت از آنان نیز در دینمان واجب شده است. وقتی بگویند خانه ی پدرت نباید بروی حتی اگر بی دلیل هم باشد مجبوری اطاعت کنی . یا اگر بخواهی با دوستانت یک مسافرت نیم روزه بروی ، اگر نخواهد حق وتو دارد و میتواند مانعت شود .
اگر بخواهی لباسی بپوشی که دوست داری و او دوست ندارد باید تبعیت کنی. اگر بخواهی حتی در عقاید، مخالف نظرش عمل کنی ، باز هم میتواند مانعت شود .
یادش بخیر ... دوستی داشتم که تمام مراسم تشییع شهدا را با هم میرفتیم . ( همین جا باید از همسر مهربانم تشکر خاص بنمایم که هیچ وقت مانعی برایم ، در رفتن به این مراسمات نبوده حتی اگر بر خلاف میلش بوده باشد !) بعد از ازدواج ، همسرش با اینکه مذهبی بود ولی چون هم عقیده نبودند ، به او دیگر اجازه خروج از منزل را نمی داد . فقط تا مدرسه میرفت و به خانه بر میگشت . او همیشه می گفت این تاوان ِ رد کردن کسانی است که هم سو و هم جهت بودیم و باید این عذاب را تحمل کنم !! ...
مردها آنقدر « بد » نیستند اما اگر بخواهند بد شوند خوب میتوانند . مانند آن همکارم که همسرش دکتر بود و برایتان در یک پست مجزا از او و کارهایش نوشته بودم . از اینکه همشهری بودند و در تمام تعطیلات وقتی به شهرشان میرفت ، باید در منزل مادر شوهر سکنی میگزیدند و او اجازه ی رفتن به خانه ی مادرش را نداشت بی هیچ بهانه ای . و این برای او که یکی یکدانه ی خانواده ای بزرگ و مشهور بود بسیار درد داشت ...
یاد ِ همکار دیگری افتادم که به اجبار پدر ، زن مردی بسیار بزرگتر از خودش شده بود . انقدر او را زده بود که پدرش اجازه داده بود که طلاقش را بگیرد . بعد زن مردی دیگر شد و از او یک دختر داشت که مرد او را با دخترش تنها گذاشت و با زنی به آلمان رفت و او ماند و دخترش و دردهای بسیاری که بعد از آن کشید و می کشد ...
بله مردها « بد » نیستند ، همان طور که زن ها « بد » نیستند ، انچه باعث شده که از حقوق زنان صحبتی بشود ، این مسائل است وگرنه بسیارند مردانی که همپای زنانشان در منزل کار میکنند . وظیفه تربیت نمودن فرزندان بر دوش انان نیز سنگینی میکند . دلشان برای رفتن به خانه پر میزند و خانه محل امن و همسر سکینه است برایشان .
وقتی آن کاغذ را خواندم نزدیک همسرم رفتم و گفتم : همسر ِ من همیشه خوش تیپ و خوش لباس بوده ، همیشه بوی خوش میدهد ، همیشه از غذاهایم تعریف میکند و ... او خندید و گفت : برایت ویلن که نمیزنم !! و من هم خندیدم و گفتم این امر مهم را هم بر عهده ی فرزندت گذاشتی که به جای تو برایم ویلن بزند ! ...
کاش بتوانیم همیشه نقاط مثبت اطرافیان ، مخصوصا همسرانمان را ببینم . کاش آنقدر این نقاط مثبت را برای خودمان پر رنگ کنیم که منفی هایشان یا به نظرمان نیاید ، یا اگر گهگاه خودنمایی کرد ، یادآوری خوبی هایشان زود ان نقاط تیره را از صفحه ی دلمان پاک کند .
کاش همه مثل الهام به اطرافیانمان نگاه کنیم ...
